Алматы облысының Жамбыл ауданында өмірге келген Есенқұл ағамыз жұртшылыққа айтыскерлік талантымен де кеңінен танылды. «Менің даңқым айтыста қисық сөйлеп, жеңілумен шықты. Сөйте жүріп бір сөзім болса да елдің аузында қалды» деген дарын иесі өткен ғасырдың сексенінші жылдардан бастап, атадан қалған киелі өнеріміздің жандануына үлес қосты. Сол жылдары республикалық айтыстарда Қонысбай Әбіл, Әселхан Қалыбекова, Әсия Беркенова секілді ақындармен қатар жүріп, айтқыштығымен, тапқырлығымен халықтың ықыласына бөленді. Телевизиялық айтыстың тұңғыш жеңімпазы болды.
Айтулы ақын жазба поэзияда да олжа салып, қазақ өлеңіне жаңа леп әкеліп, «Бастау», «Біз екеуміз», «Ағымнан жарыламын», «Жерге табын», «Жанқисса», «Есіл дүние-ай», «Біздің елдің жігіттері», «Бұл жаз да өтер», «Жетісу жырлайды», «Сарғайған сары терезе», «Тау басында кәрі қар», «Тазқара құстың тағдыры» секілді жыр жинақтары оқырман жүрегінен жол тапты. Оның өлеңдеріне жазылған әндерді де ел сүйіп тыңдайды.
Көзі тірісіне өнерімен, өлеңімен жұртшылықтың жылы ілтипатына бөленген асыл ақынның қолының табы қалған домбырасы құнды жәдігерлер қатарында саналады.
